De Tamarinde: Waar komt deze naam vandaan?

De Tamarinde; the hurricane resistant tree

Ons platform van studenten verspreidt zich onder de naam De Tamarinde. Velen kennen deze term niet, maar hier is goed over nagedacht. De Tamarinde is een boom die in sommige landen ‘de hurricane resistant tree’ wordt genoemd. Door zijn diepe wortels en flexibele takken kan hij namelijk goed tegen een stootje. De brede stam biedt schaduw, rust en een plek van beraadslaging, zoals de inheemse bevolking hem zag.


“Op die manier doet iedereen waar hij of zij goed in is.”

Een mooie figuratieve woordspeling die wij als intermediair dienstencentrum willen nastreven. Met een breed netwerk als basis willen wij op een flexibele manier studenten de kans bieden om hun opgedane kennis in de praktijk toe te passen. Zij doen dit als freelancer, maar worden volledig ontlast van het ondernemerschap dat daarbij komt kijken. Op die manier doet iedereen waar hij of zij goed in is. 

De Tamarinde boom is inheems in Afrika, India, Syrië en Turkije, waar hij soms ook als straatboom te vinden is. Men vermoedt dat de Tamarinde via handelaren naar Azië gebracht werd. Van daaruit bereikte hij het Middellandse Zeegebied en in de 16e eeuw ook Amerika. Hij groeit daarom tegenwoordig ook in Zuidoost-Azië, het Caribische gebied, Florida, Australië en op de Filippijnen. In ons klimaat kan Tamarinde alleen in een ruime serre groeien

De boom is een groenblijvende, langzaam groeiende boom die 15 tot 20 meter hoog en maar liefst 12 meter breed wordt. Onder gunstige omstandigheden kan hij zelfs een hoogte van 30 meter bereiken en 200 jaar oud worden. Hij heeft vaak meerdere stammen en heeft zeer buigzame takken die vaak tot op de grond neer hangen en sterke winden kunnen weerstaan. De bladeren zijn tot 16 cm lang, geveerd en als het donker wordt, vouwen de blaadjes zich op.

Aan de uiteinden van de takken van volwassen bomen ontwikkelen zich kleine, gele, orchideeachtige bloemen die in trossen bij elkaar staan en een fijne rode tekening hebben. Zij worden door insecten bestoven. In de vroege ochtend gaan zij open en na drie uur weer dicht.

“De vruchten van de Tamarinde zijn bruine bonen worden volop gebruikt in de Aziatische keuken.”

Uit de bloemen ontwikkelen zich platte, eerst groene peulen die zuur vruchtvlees bevatten. Langzamerhand worden zij dikker en kleurt het vruchtvlees dat de zaden bevat, tot rood en zwart. De rijpe 15-20 cm lange peulen zijn kaneelbruin en hebben een fijne netstructuur. Als zij rijp zijn, gaan ze open en het vruchtvlees droogt op tot een dikke, kleverige pasta. Zij blijven zo maandenlang aan de boom hangen, tenzij zij door de inheemse bevolking geoogst worden. Dit gebeurt door het schudden van de takken.

De Tamarinde kan goed tegen droogte, die hij nodig heeft om bloemen en vruchten te ontwikkelen. In erg vochtige regio’s, zoals het tropische regenwoud, komt hij niet voor.

De vruchten van de Tamarinde zijn bruine bonen waar siroop van wordt gemaakt die nuttig is voor frisdrank. Daarnaast worden de bonen veelal in de Aziatische keuken gebruikt aangezien ze rijk aan voedingstoffen zijn. Hierover later meer!