Mark aan het woord

Julia de BruinInstagram, Interview

De Tamarinde is een collectief van (hbo en wo) studenten die zich tijdens hun studie hebben verenigd om praktijkervaring op te doen. Deze studenten hebben met hun afwisselende studies ook verschillende expertises te bieden. Zo is er voor iedere opdracht wel een student te vinden en kunnen opdrachtgever en student elkaar via De Tamarinde ontmoeten. In dit interview vertelt Mark over zijn ervaringen. 

Mark is een uitzondering binnen het collectief, hij is namelijk geen student meer. Na een studie Maatschappelijk Werk en Dienstverlening is hij aan het werk gegaan bij de reclassering. Hoewel dit werk hem prima bevalt, zocht hij toch naar iets voor ernaast voor wat afwisseling. “Mijn werk bij de reclassering vind ik erg leuk, maar het contact met cliënten is gedwongen. Deze mensen krijgen begeleiding in de zin van controles, binnen een verplicht kader. Ik doe dit werk vier dagen in de week en ik wilde daarnaast graag nog een dag vullen met iets anders. Via een oude studiegenoot kwam ik bij De Tamarinde terecht. Het werk is heel vrijwillig, maar niet vrijblijvend. Je kunt zelf kiezen wat voor opdracht bij jou past. Het werk is divers en biedt vooral voor studenten een mooie mogelijkheid om tijdens een studie al met de doelgroep aan de slag te gaan” 

“Omdat ik maar een dag in de week wat naast mijn vaste baan wil doen, begeleid ik op dit moment een cliënt een paar uur in de week. Dit is een man van begin 30 die een hulpvraag had, waar inmiddels meerdere hulpvragen bij zijn gekomen. Hij heeft niet-aangeboren hersenletsel door een verkeersongeluk en er is sprake van middelengebruik. Voordat ik zijn begeleider werd, had ik al gehoord dat hij vrij agressief is en een beperkt inlevingsvermogen heeft. Ik hou van dat soort cliënten, ik zie de uitdaging daar wel in. Zolang het niet persoonlijk wordt, mag een cliënt best boos worden”

“Doordat ik hem al wat langer begeleid, bouwen we echt een band met elkaar op. Het is mooi om te zien dat hij stappen vooruitzet. Hij belde me pas bijvoorbeeld op om kwart over 9 ’s ochtends met de melding dat hij een vriendin erop had betrapt dat ze zijn bankpas had gestolen, maar dat hij haar niet geslagen had. Dat wilde hij mij graag melden, omdat dit komt doordat ik hem train om zich in te kunnen houden. Zo’n telefoontje is een memorabel moment voor mij, want dan heb ik hem gemotiveerd om andere keuzes te maken”